Hartekreet vanaf het sterfbed …

… ’Ze’ is niet in staat om te spreken …

Verder lees ik dat mevrouw keelkanker heeft; niet in staat is om te spreken en dat ze haar handen en armen niet meer kan gebruiken. Ik zoek naar de reden daarvan, maar dat kan ik niet achterhalen in de status. Ze heeft geen familie en ze ontvangt nooit bezoek …

Lees meer

‘Dé gevreesde ziekte …’

1978 ~ 1979. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte … en is nu ‘Thé Talk of The Town …’’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …” (1) en “Heer waar dan heen …” (2)

Over ‘dé gevreesde ziekte’ en aandacht voor palliatieve zorg

Lees meer

1978. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte …’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …”

‘Hét is niet goed …’

“Foute boel, jongens. Ik voel het aan alles …,” zegt ma. Het is even stil en je kon een speld horen vallen. Het is ‘raar’ om ma – een hartverwarmende en charismatische dame – nu in haar nachtjapon te zien liggen in een steriel ziekenhuisbed. Ze heeft “dé gevreesde ziekte …” Wat staat haar nog meer te wachten?

Lees meer

‘Dé gevreesde ziekte …’
Zomer 1978. Het is werkelijk een prachtige zomerse dag, de zon schijnt heerlijk en de vogels fluiten dat het een lieve lust is. Wat een mooie dag.

Op dat moment ben ik mij nog totaal onbewust van wat er ons te wachten staat …

Lees meer

Hij loopt stram; zijn bewegingen lijken afgepast en tegelijkertijd oogt hij heel statig. Zijn hele voorkomen straalt dat uit; letterlijk in alles. Zijn ogen priemen zich in de mijne en heel doelbewust komt hij op mij af; enigszins steun zoekend met zijn stok.

“Jou moet ik eens even hebben,” zegt hij als hij dichter bij mij is.”

Lees meer

… Ineens stopt hij met zijn verhaal en valt hij stil. “Dit project kan ik niet regelen, hè?” zegt hij. “Hoe kan ik nu regie pakken als ik geen regie heb?”

Lees meer