Haar man – haar steun en toeverlaat – overleed vijfentwintig jaar geleden. Vanaf dat moment is ze eenzaam; Stík eenzaam. Ze houdt intens van haar dochter en haar schoonzoon en die doen wat ze kunnen. Haar dochter werkt fulltime en komt best vaak bij haar op bezoek maar toch … Die grote eenzaamheid is haar een loden last …

Lees meer

* Tip vooraf: je kunt deze story als heftig ervaren! *

Als ik een groep uitzendkrachten verwelkom, valt hij mij direct op. Bijna iedereen is gespannen enthousiast om wat komen gaat en hoe het werk er daadwerkelijk uitziet …

Iedereen stelt zich kort voor. Dat doet hij ook. Hij valt mij op omdat zijn ogen niet meelachen als hij vertelt. Ze staan dof; een blik die ik vaak zag …

Lees meer

Hartekreet vanaf het sterfbed …

… ’Ze’ is niet in staat om te spreken …

Verder lees ik dat mevrouw keelkanker heeft; niet in staat is om te spreken en dat ze haar handen en armen niet meer kan gebruiken. Ik zoek naar de reden daarvan, maar dat kan ik niet achterhalen in de status. Ze heeft geen familie en ze ontvangt nooit bezoek …

Lees meer

‘Dé gevreesde ziekte …’

1978 ~ 1979. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte … en is nu ‘Thé Talk of The Town …’’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …” (1) en “Heer waar dan heen …” (2)

Over ‘dé gevreesde ziekte’ en aandacht voor palliatieve zorg

Lees meer

1978. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte …’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …”

‘Hét is niet goed …’

“Foute boel, jongens. Ik voel het aan alles …,” zegt ma. Het is even stil en je kon een speld horen vallen. Het is ‘raar’ om ma – een hartverwarmende en charismatische dame – nu in haar nachtjapon te zien liggen in een steriel ziekenhuisbed. Ze heeft “dé gevreesde ziekte …” Wat staat haar nog meer te wachten?

Lees meer