Patch Adams

Recensie - © Cees van der Boom

 

Health is a Laughing Matter

 

Hunter ‘Patch’ Adams laat zich opnemen in een psychiatrische instelling na een zelfmoordpoging en de dood van zijn vader. Er is nauwelijks aandacht van de psychiater als hij zijn verhaal doet; het dossier en de koffie zijn aanzienlijk belangrijker. Patch vertelt dan bijzondere dingen die totaal niet worden gehoord en/of opgemerkt.

 

Tijdens zijn verblijf ontdekt Patch dat hij zijn eigen problemen kan vergeten, juist door anderen te helpen. Voor hem is dat reden om arts te worden. Zijn idee is dat gelukkige en lachende zieken sneller genezen dan anderen; het maakt hem direct een buitenbeentje …

 

Een schitterend true based verhaal dat briljant wordt vertolkt door Robin Williams.

 

Recensie - © Cees van der Boom

 

Thuiskomen

 

“Het leven is ‘thuiskomen’”, zegt Patch Adams. “Allemaal rusteloze harten die op zoek zijn naar de weg naar huis.” Dat geldt niet voor Patch. Er zit een storm in zijn hoofd; thuis is ver weg en midden in zijn levensreis zit hij in een donker bos. Hij is de weg kwijt maar uiteindelijk vindt hij de juiste weg. Op een onwaarschijnlijke plek: Psychiatrisch Ziekenhuis Fairfax.

Het legendarische verhaal van Hunter D. ‘Patch’ Adams is een Real Life Story. Het is door Universal Pictures verfilmd. Acteur Robin Williams vertolkt dit fenomenaal en 'IS' in die film ‘Patch Adams.’

 

Psychiatrisch ziekenhuis?

 

Recensie - © Cees van der Boom

 

De beelden die je van het psychiatrisch ziekenhuis ziet, zijn op zijn zachtst gezegd deprimerend. Stalen hekken. Verzorgers met grote bossen sleutels. Ze lijken eerder ‘bewakers.’ Dikke deuren met grote sloten. Kleine ramen met daarin gaas. Je denkt eerder aan een gevangenis uit de film, maar de ‘verzorgers’ kleden zich in het wit en het wapen ontbreekt. Echt de ideale verblijfplaats voor iemand die zich depressief voelt om te herstellen!

 

“De nieuwe, Adams, is hier vrijwillig. Hij is suïcidaal en patiënt voor dokter Prack,” zegt de ene verzorger tegen de andere. Zo kom je nog eens leuk ergens binnen {Patch kiest overigens voor een vrijwillige opname}. Als Patch naar een kamer voor hem alleen vraagt, lachen de verzorgers hem uit. De deur gaat met veel geraas dicht en de verzorger draait de sleutel om. Daar zit Patch met een andere patiënt, Rudy. Die zit al drie weken op bed. Later blijkt dat hij doodsbang is voor eekhoorns en ze ook overal ziet …

 

De volgende scene laat het gesprek tussen Patch en de psychiater, Dokter Prack, zien. Patch vertelt intieme details uit zijn verleden. De psychiater heeft alleen aandacht voor het rapport, onderstreept zinnen in dat rapport en roert bijna gedachteloos in zijn koffie. Zonder dat er oprecht contact is kijkt de psychiater ineens op zijn horloge en zegt: ‘Dat is goed. Je gaat goed vooruit. We praten verder in de groep …’

 

Arts ondanks tegenwerkingen

 

Door deze en nog meer ervaringen besluit Patch om arts te worden en anderen te willen helpen. Hij is vastberaden en bijzonder gemotiveerd. Tijdens zijn artsenopleiding krijgt hij het geregeld aan de stok met de gevestigde medische orde. Aan de universiteit waar hij zijn studie volgt, zwaaien nukkige, erg conservatieve en status gevoelige professoren de scepter.

 

Hij zet zich af tegen de huidige medische wetenschap die zich richt op de ziekte maar niet de patiënt {lees: de mens}. Daardoor is hij direct het buitenbeentje …

Humor en vriendschap

 

De “echte” Patch Adams

 

Recensie - © Cees van der Boom

Patch vindt humor en vriendschap onmisbare ingrediënten in elk genezingsproces. Naast arts in opleiding is hij namelijk een sociaal actief persoon, professionele clown, artiest en auteur. Die visie botst al snel met die van de decaan van de opleiding. Hij maakt Patch het leven zuur en bekritiseert hem voor zijn buitensporig goed humeur. “Als je een clown wilt worden, kun je maar beter naar een circus vertrekken."

 

Mijn conclusie:

Ik vind het een aangrijpend verhaal. Het boeit mij enorm en het spreekt mij heel erg aan. Vanuit mijn professie kom ik met heel veel mensen in contact; heel vaak zieke mensen in een kwetsbare periode van hun leven. Ik verdiep mij in de persoon en in alles dat haar/hem bezig houdt.

 

Alles wat iemand wil bespreken is bespreekbaar. Dat maakt het 'vrij' en los van 'regie.' Het ene moment voeren de emoties de boventoon, dan zitten we heel serieus en diepgaand te praten en vervolgens zitten we ineens te schateren: alles is mogelijk!

 

Oprechte belangstelling en interesse in mensen resulteren in blije en dankbare mensen omdat zij hun verhaal kunnen vertellen ... Dat er naar ze geluisterd wordt ...

 

De True Story van Patch is voor mij een boeiend en uiterst inspirerend verhaal!

 

Zelf zien?

 

© Cees van der Boom