Storytelling

“We nemen je even mee …”

Zij is een vrouw die altijd anderen in de maling neemt. Scherp, adrem en altijd met een vleugje humor. Haar collega’s waarderen haar, want zij is een uitstekende professional en helpt anderen waar nodig. Tóch zijn ze altijd op hun hoede want voor ze het weten neemt zij hen in het ootje …

Lees verder

“Nipt aan de dood ontsnapt …”

Een mooie en zinderende dag. Het jochie is dolblij want hij mag mee naar het strand!

De dag eindigt in een drama …

Lees verder

“Ik wil niet meer …”

Haar man – haar steun en toeverlaat – overleed vijfentwintig jaar geleden. Vanaf dat moment is ze eenzaam; Stík eenzaam. Ze houdt intens van haar dochter en haar schoonzoon en die doen wat ze kunnen. Haar dochter werkt fulltime en komt best vaak bij haar op bezoek maar toch … Die grote eenzaamheid is haar een loden last …

Lees verder

“Drama op drama …”

* Tip vooraf: je kunt deze story als heftig ervaren! *

Als ik een groep uitzendkrachten verwelkom, valt hij mij direct op. Bijna iedereen is gespannen enthousiast om wat komen gaat en hoe het werk er daadwerkelijk uitziet …

Iedereen stelt zich kort voor. Dat doet hij ook. Hij valt mij op omdat zijn ogen niet meelachen als hij vertelt. Ze staan dof; een blik die ik vaak zag …

Lees verder

“Haal ‘m er maar af …”

“Haal ‘m er maar af, zei ze. Dat gelóóf je toch niet?”

Over peniskanker …

Lees verder

“Hartekreet vanaf het sterfbed …”

Hartekreet vanaf het sterfbed …

… ’Ze’ is niet in staat om te spreken …

Verder lees ik dat mevrouw keelkanker heeft; niet in staat is om te spreken en dat ze haar handen en armen niet meer kan gebruiken. Ik zoek naar de reden daarvan, maar dat kan ik niet achterhalen in de status. Ze heeft geen familie en ze ontvangt nooit bezoek …

Lees verder

“Tel uw zegeningen …” { 3 }

‘Dé gevreesde ziekte …’

1978 ~ 1979. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte … en is nu ‘Thé Talk of The Town …’’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …” (1) en “Heer waar dan heen …” (2)

Over ‘dé gevreesde ziekte’ en aandacht voor palliatieve zorg

Lees verder

“Heer waar dan heen …” { 2 }

1978. Ma heeft ’dé gevreesde ziekte …’

Leestip: Deze storytelling is een vervolg op “Uw wil geschiede …”

‘Hét is niet goed …’

“Foute boel, jongens. Ik voel het aan alles …,” zegt ma. Het is even stil en je kon een speld horen vallen. Het is ‘raar’ om ma – een hartverwarmende en charismatische dame – nu in haar nachtjapon te zien liggen in een steriel ziekenhuisbed. Ze heeft “dé gevreesde ziekte …” Wat staat haar nog meer te wachten?

Lees verder

“Uw wil geschiede …” { 1 }

‘Dé gevreesde ziekte …’
Zomer 1978. Het is werkelijk een prachtige zomerse dag, de zon schijnt heerlijk en de vogels fluiten dat het een lieve lust is. Wat een mooie dag.

Op dat moment ben ik mij nog totaal onbewust van wat er ons te wachten staat …

Lees verder

“Ik voel me zo schuldig …”

Hij loopt stram; zijn bewegingen lijken afgepast en tegelijkertijd oogt hij heel statig. Zijn hele voorkomen straalt dat uit; letterlijk in alles. Zijn ogen priemen zich in de mijne en heel doelbewust komt hij op mij af; enigszins steun zoekend met zijn stok.

“Jou moet ik eens even hebben,” zegt hij als hij dichter bij mij is.”

Lees verder

Ik weet het even niet meer …

… Ineens stopt hij met zijn verhaal en valt hij stil. “Dit project kan ik niet regelen, hè?” zegt hij. “Hoe kan ik nu regie pakken als ik geen regie heb?”

Lees verder

De Groene Baret en de Deurwaarder

Mijn eerste indruk? Een trotse, stoere vent, klein van stuk maar één bonk spieren, oogt zelfverzekerd en met militair kapsel. Tijd om op zoek te gaan naar de tweede indruk, want als ik hem in z’n ogen kijk, lijkt de glans verdwenen …

Lees verder